KnowBox

ภาพจาก pixabay.com หลายคนตั้งคำถามกับชีวิตว่า "คนเราเกิดมาเพื่ออะไร" ถ้าตอบแบบพระก็เกิดมาตาย (งั้นใครอยากเกิดก็ต้องรีบไปตายเลย หุหุ) จริงๆแล้วทั้งชีวิตของคนเรามันเป็นการนำประสบการณ์ต่างๆมาร้อยเรียงกันจนกลายเป็นหนังเรื่องน้ำเน่าเรื่องหนึ่ง(หลายคนทนดูละครน้ำเน่าไม่ไหว แต่ไฉนในชีวิตจริงเดี๋ยวนี้มันกลับน้ำเน่ายิ่งกว่าหนังเสียอีก) เราทุกคนมุ่งหาเงินให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สุดท้ายก็ต้องเอาเงินมาเปลี่ยนเป็นประสบการณ์อยู่ดี เช่น ประสบการณ์ขับรถPorche ประสบการณ์การนั่งเรือยอร์ซ ประสบการณ์การกินหูฉลาม ประสบการณ์ไปเที่ยวอิตาลีฯ เอาเป็นว่าการเปลี่ยนเงินเป็นประสบการณ์ส่วนใหญ่มักจะเป็นประสบการณ์ไร้สาระ แต่มีประสบการณ์อยู่ประเภทนึ่งที่ต้องเจอกันทุกคน เพียงแต่ไม่มีใครอยากซื้อมัน มันก็คือ "ประสบการณ์ความล้มเหลว" นั่นเอง เส้นแบ่งความล้มเหลวกับความสำเร็จมันเป็นอะไรที่ก้ำกึ่ง จุดต่ำสุดของประสบการณ์ความล้มเหลว มันคือจุดเริ่มต้นของประสบการณ์ที่ดีนั่นเอง(งง! แล้วล้มเหลวมันดียังไงฟระ!) ประเด็นที่เรามักจะมองข้ามคือ ประสบการณ์ต่...

    หลายคนคงได้ยินเรื่อง การมีอิสรภาพทางการเงิน อยู่บ่อยๆแต่อาจจะยังไม่มีแผนการที่แน่นอน วันนี้ผมจะมาสรุปสั้นๆเข้าใจง่ายจากหนังสือ Real Estate Quick&Easy No.2 หวังว่าทุกคนจะนำไปปรับใช้ได้ครับ บันไดที่ 1 มีเกราะคุ้มกันทางการเงิน การมีเงินสดหรือฝากธนาคาร(อาจจะออม) ไม่น้อยกว่า6เดือนของค่าใช้จ่ายจำเป็นในการดำรงชีวิตขั้นพื้นฐานเช่น ค่าอาหาร ค่าเดินทาง ซึ่งเงินก้อนนี้เอาไว้ใช้รองรับความเสี่ยงเช่น ตกงาน หรือเจ็บไข้ได้ป่วยจนทำงานไม่ได้ก็ยังมีเงินก้อนนี้เอาไว้ใช้จ่ายถึง6เดือน ยกตัวอย่าง โรเบิร์ต ใช้จ่ายในชีวิตประจำวันเดือนละ10,000บาท ดังนั้นจะต้องมีเงินเก็บอยู่อย่างน้อย 6×10,000=60,000บาท บันไดนี้จึงเป็นฐานที่ผู้เขียนหนังสือให้ความสำคัญ และไม่ควรก้าวข้ามขั้นบันไดของแต่ละขั้น บันไดที่ 2 ควา มมั่นคงทางการเงิน เมื่อผ่านบันไดแรกมาแล้ว ขั้นนี้ต้องมีรายได้จากลงทุนมาช่วยเท่ากับการใช้จ่ายขั้นพื้นฐานของขั้นบันไดแรก(รายได้จากการลงทุน=ค่าใช้จ่ายของบันไดที่1)อย่างน้อย12เดือน ยกตัวอย่าง โรเบิร์ตสร้างรายได้จากการลงทุน อย่างน้อย 10,000(ค่าใช้จ่าย)×12เดือน=120,000บาท จะสังเกตเห...

    ภาพจาก pixabay.com     เจมส์ ผู้ซึ่งใผ่ฝันอยากเป็นทหาร นี่คือเพื่อนในมหาลัยของผม เราเข้ากันได้ดีถึงแม้ในบางครั้งผมจะรู้สึกขัดๆก็ตาม แต่ผมก็เข้าใจเขาเพราะเขาเกิดมาในเครือญาติข้าราชการทหาร ซึ่งเป็นคนมีระเบียบมากถึงผมอยากจะให้เขาผ่อนคลายบ้างก็ตาม    ช่วงมหาลัยเขาเริ่มทำงานเอกชนในบางแห่ง งานดูท่าสบายกว่าคนอื่นมาก เพราะเขาเป็นหัวหน้าไง! เขาได้รับเงินเดือน เดือนละ15,000บาทเป็นอย่างต่ำ ไม่รวมโบนัส ว้าว!เยี่ยมใช่ไหม ได้เงินเดือน15,000ในขณะเรียนปี2 ผมชักจะอิจฉาแล้วสิ ประเด็นที่ผมถามเขาเป็นอย่างแรกคือ เป็นหัวหน้าในที่ทำงานได้อย่างไร?ทั้งที่อายุน้อยที่สุดในนั้น ผมได้สูตรลับของความสำเร็จของเขามาแล้วนั่นคือ Who are you? ผมว่าคุณรู้และคุ้นเคยกับมันเป็นอย่างดี มันจะตลกไหมหละถ้าผมบอกคุณว่าผมมีวุฒิแค่ ม.6 แต่ภายใน1ปีที่ผมทำงานในเอกชนและได้ขึ้นเป็นหัวหน้าที่ดูแลงานมูลค่าหลายร้อยล้าน(และที่สำคัญ ทำงานบางวันแค่ 4 ชม.เอง ที่เหลืออยู่กับการนั่งประชุม อิอิ)ผมคงโดนข้างบ้านแซวว่า "เอ็งทำงานอะไรวะ"       เจมส์ทำงานได้ 2ปี ตอนนี้มีเงินหลักแสน ผมชื่น...

                  ไหนๆก็มาถึงช่วงที่สามแล้ว ผมชื่อ เบิร์ด แต่ชอบให้เรียกว่าโรเบิร์ตมากกว่า ไม่ใช่"โรเบิร์ต พ่อสองคน"นะ เขาคือใครนะเหรอ? เขาคือเจ้าของหนังสือrichdad poordad (พ่อรวยสอนลูก)คลิกเพื่ออ่าน   ผมมีโอกาสได้อ่านเล่มแรกของเขา หลังจากที่ผมได้ศึกษาเรื่องการเงินจากยูทูป นี่ผมไม่ได้ตังจากเขาซักแดงเดียวเลยนะ เพียงแต่ถ้าคุณได้มีโอกาสอ่านแล้ว  เอ๊ะ  เหมือนผมคุณคงเข้าใจมันเอง         ขึ้นปี2 อันแสนวุ่นวาย เนื่องจากบ้านผมอยู่ไกลจากมหาลัย 20กม. หนำซ้ำต้องรอรถประจำทางประมาณ 20นาที คุณคิดว่าถ้าทำแบบนี้ไปอีก2ปีมันจะน่าเบื่อเหมือนผมไหม ใช่! มันโคตรน่าเบื่อ ทั้งคุณและผมคงถึงเวลาที่ต้องออกตามหาความฝันซักที! ผมอยากเป็นนายหน้าอสังหาฯ ว้าวทุกอย่างมันเป็นไปตามแผน ใช่!ผมจะรวย นั่นคือสิ่งที่ผมคิดและเริ่มต้นที่คอร์สอสังหาฯหลักพัน(ผมไม่ได้จะขายอะไรให้คุณทั้งนั้น)           ไปหาทรัพย์กัน สิ่งเริ่มแรกที่ขาดไม่ได้คือการหาทรัพย์ที่ดี ซึ่งมันต้องขายได้ มันก็เหมือนขายของทั่วไปแหละเพียงแต่อสังหาฯเป็น...

         "ความรู้ความเข้าใจในสิ่งที่ทำคือเครื่องมือสำคัญในการลดความเสี่ยง"        เอาละ ตอนนี้ผมจะขึ้นปี2แล้ว ผมเริ่มกังวลเกี่ยวกับอาชีพและหางานที่เหมาะกับตัวเองทำอนาคตมากขึ้นในขณะทีคนรอบๆตัวผมกำลังสนุกกับชีวิตในวัยรุ่น มันน่าอิจฉาใช่ม้าา แต่ผมไม่ใช่! ตอนปี1ผมกำลังหาตังทางอินเตอร์เน็ต ด้วยความหน้าใหม่ ไม่ความรู้ความเข้าใจในงานนั้นๆเลย สุดท้ายก็ได้งานที่เป็นเเชร์ลูกโซ่ น่าจะใช่! เพราะผมทำเงินจากมันไมได้เลย ฮะฮาฮา พร้อมกับเสียเงินเก็บทั้งหมดรวมๆแล้ว5,000บาท แต่สิ่งที่สำคัญคือประสบการณ์ ผมได้ประสบการณ์จากมัน จากการลงมือทำ บ้าบิ่นจริงๆ            เบื่อๆๆๆ ทำไมฉันต้องมานั่งเรียนแปปๆและก็กลับบ้านด้วย ต้องทนไปอีก3ปีเลยเหรอ มันจะน่าเบื่อเกินไปแล้ว อยากทำอะไรใหม่ๆบ้างจัง อะไรก็ได้ที่มันท้าทาย(ผมคุยกับต้วเอง) ผมไม่ชอบระบบของมัน(ระบบการศึกษา) มันช้าเกินไป มันเรียนซ้ำซาก ตีกรอบวิชาที่ลง(นี่คือมหาลัยของผม) ผมจึงตัดสินใจหาความรู้ใหม่ๆในยูทูป ช่างโชคดีอะไรอยางนี่!ผมเจอช่องที่ให้ความรู้ทางการเงิน มันตื่นเต้น น่าสงสัยและส...

ภาพจาก pixabay.com        ใช่! ผมถูกล่าม แต่เป็นการล่ามในเรื่องของการศึกษา ทำไม่นะเหรอ? มันง่ายมากเมื่อ... ผมเริ่มเอะใจตั้งแต่ขึ้นมหาลัยปี 1 และผมก็คิดว่าคนส่วนใหญ่ก็เริ่มสงสัยเหมือนกับผม หู้ววว! เทอมแรกเรียนแค่ 6 วิชาเอง เรียน 4 วัน ไม่มีใครบังคับ และที่สำคัญไม่ต้องเซ็งกับการไปกวดวิชาด้วย หุหุ(นั่นเป็นมหาลัยที่ผมเรียน)  เอ๊ะ!!  ทำไมเขาไม่ให้เราเลือกนายกฯเองละ? ผมต้องเสียภาษีด้วยเหรอ? วิชานี้มันสำคัญจริงๆเหรอ? เชื่อไหมเรื่องง่ายๆพวกนี้เป็นเรื่องพื่้นๆผมพึ่่งจะได้รู้ตอนขึ้นมหาลัย แล้วที่เรียนในกวดวิชาละที่ใช้สอบ o-net ,gat ,pat มันเอาไปใช้จริงได้แค่ 1 ใน  10 เท่านั้น ใครจะเป็นคนรับผิดชอบกับเวลาและเงินที่่ผมเสียไปละ? มันสายไปแล้ว! ตอนนี้ผมเสียเวลามา 15 ปีแล้วถึงแม้ว่ามันก็ยังมีข้อดีอยู่บ้างก็เถอะ(จริงๆข้อดีมีเยอะนะ) ผมไม่ได้บอกให้เราต้องลาออกจากระบบการศึกษานี้ เราสามารถปรับตัวให้เข้ากับระบบได้ด้วยการพัฒนาตัวเองในด้านที่เราชอบ สนใจ อยากลงมือทำ! เรื่องใกล้ๆตัวอย่างเช่น ภาษี ขายของออนไลน์ เขียนเว็บฯ คุณว่าคุณจะได้เจอในระบบไหม? ผมว่าอาจจะเจอนะ อาจจ...